آن را نمىتوان به كوه‌هاى سر به فلك كشيده و اقيانوس‌هاى عميق تشبيه كرد كه اين كتاب از هر چه در اين جهان هستى موجود است برتر و عظيم‌تر است . اگر به مواعظ و تهديدهايش بنگرى ، مىبينى كه مايهء سخنگوى ماهر ، سرمايهء واعظِ خوش‌بيان و بليغ است ، اگر به احكام و حلال و حرامش نظرى كنى مىيابى كه دريايى است براى شناگرى فقيه حاذق و مفتى صادق ، اگر به بلاغت و فصاحتش توجه كنى معلوم مىشود كه براى فصحا و بلغاى جهان ميزان ترازوست ، كتابى است كه اديب پرقدرت و تيزبين ماهر در كنار درياى مفاهيم و معرفت معانيش افتخار مىكند . آنان كه در فنون سخن و در چهارچوب فصاحت و بلاغت و در زيبايىهاى كلام بهترين متخصصند پس از آيهء شريفهء : [ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ] « 1 » . پس بعد از آن به كدام سخن ايمان مىآورند ؟ ! آنان پس از آيه شريفه : [ ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ ] « 2 » . ما چيزى را در كتاب [ تكوين از نظر ثبت جريانات هستى و برنامه‌هاى آفرينش ] فروگذار نكرده‌ايم . چه مىگويند ؟ اگر به كتاب خدا با ديدهء قلب و چشم فهم بنگرى ، مىبينى كه شفاى هر دردى و وسيلهء هر رشد و كمالى در اين كتاب است و اين منبع فيض است كه هر كسى را از

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 185 . ( 2 ) - انعام ( 6 ) : 38 .